Dicta cerevisiae apud Alexis Kivi

Alexis Kivi (1834–1872)
praecursor fuit litterarum Finnicarum atque primus
insignis scriptor romanorum
lingua Finnica conscriptorum. Opus eius praecipuum, Septem Fratres (anno 1870 editum), fundamentum posuit expressioni litterariae Finnicae.
In operibus Kivi vita cotidiana et poesis, risus et gravitas una procedunt. Etiam cerevisia in eius sermone micant,
pars essentiae vitae aspera
simul ac benevola.

Kivi, Aleksis: Sutores rustici = Nummisuutarit. Latinankielinen käännös: Reijo Pitkäranta & Satu Tuominen. Helsinki: Ntamo, 2022.

O, quantopere illic dextrae coniungebantur quantopere et canthari festi exhauriebantur! Quantopere eo die et haud scio an etiam postridie comissati sumus! (p. 55)

Videte, puellae, ne pueri, qui foris sunt, cerevisia careant! (p. 97)

Memoriae vestrae propino. (p. 119)

Kivi, Aleksis: Seitsemän veljestä. Helsinki: Suomalaisen Kirjallisuuden Seura, 1997. (Septem Fratres)

Denique paratum erat convivium sacrum:
septem panes foramine perforatos, duae mensae
quercinae plenae
carnis ursini fumantis,
et dolium cerevisiae super mensa stabat.
Ipsi cerevisiam coxerant,
matris doctrinam in arte brasii fideliter memores.
Sed eam fortiorem quam
vulgarem rusticorum potum fecerant. Nigro-rubra spumabat in dolio; et si cantharum exhaurisses,
levem vertiginem in cerebro sensisses. (”Regula cerevisiae natalicia Septem Fratrum”) (p. 142)
Iam omnes ad mensam sedebant,
carne et pane vescentes
ac cerevisia spumante e dolio fruentes. (p. 142)
Edamus et bibamus, o fratres,
nam nunc est nobis Natalis;
Natalis est omnibus,
tam bestiis quam hominibus.
Effunde, frater Timo,
cerevisiam super acervum avenae equi Albini in praesepi. (p.142)

Bibe, frater, creatura Dei, bibe:
nam nunc est Natalis,
nec horrea inopia laborant.
(p. 143)

Sed ecce iterum dolium cerevisiae,
spumans et fervens
ut cataracta Kyröensis…
Haure ex eo, frater Tuomas,
haure copiose atque sonore.
(p. 145)

Non diu cunctor. (p. 145)

Sic vir haustum facit.
Tales sorbitiones etiam
fauces cantoris solvunt.
(p. 145)

Olim quoque vivebatur,
etiamsi ultra fossam essemus;
ligna fossae ardebant, et e fossa cerevisia bibebatur.
(p. 145)

At potus noster
est liquor fuscus hordei…
(p. 145)

Multae sunt noctes, sed Natalis semel tantum anno redit; ideo nunc gaudeamus. (p. 154)

An cerevisia vertiginem affert?
Inclina vultum tuum ad tres cantharos, et num parvam
titubationem in capite sentias (p. 155)

Gaudete et exsultate,
nunc est nobis Natalis;
nunc sunt dolia plena cerevisiae,
vascula et situlae;
plena dolia, plena dolia,
vascula et situlae! (p. 155)

Neque tamen oculos adhuc claudimus, sed circa dolium
spumans, dum fax picea micat,
laetas fabulas et narrationes
in calore contignationis narramus. (p. 159)

Exuentes se,
dolium cerevisia rursus implent
et ad contignationem ascendunt. Ibi omnes,
sine tunicis, super stramenta
sedent in calore fovente.
Assidue circumfertur dolium
spumans de viro ad virum,
et inter trabes flamma aurea
taedae pineae lucet. (p. 159)

Hic nos ipsos assamus
quasi botulos pingues
in paleis furni, et lapides
candentes balnei nobis
calorem largiuntur.
Eero, effunde cantharum cerevisiae super fornacem,
ut sciamus quo sapore
vapor hordeaceus ascendat.
(p. 159)

Ne prodige consumamus
praeclarum potum. (p. 160)

Non possumus enim
in sudore cerevisiae vivere,
minime vero, minime. (p. 160)

Iuvat quidem hoc degustare.
(p. 160)

Sine id cum fragore cadere, Eero. (p. 160)

Afferte carnem
et cerevisiam calefactam
pro anima et spiritu pretioso nostro. (p. 173)

Deinde potavimus. (p. 184)

Cantharus cerevisiae et
duo quadrantalia aquae
vitae ad oblectamentum
satis est mensura
gutturi et capiti viri fessi.
Iam cantharus vacillabat
et barba madebat… (p. 219)

Sed cerevisiam fundebat Juhani, et vas iuniperinum de viro ad virum circumibat. (p. 335)

Cerevisiam ad faciem tuam irrigandam tibi impero. (p. 353)

Bibe cerevisiam donec
venter rumpatur! (p. 355)

Sed cantor ab extremo mensae conspectu laeto subridente spectabat, ubi sedebat, ante se habens poculum cerevisiae et fumantem scyphum iusculi. (p. 366)

Sed etiam cerevisia per totam cameram circumferebatur in scyphis candidis, ibatque de viro ad virum atque tandem etiam de muliere ad mulierem. (p. 366)

Nec hac vespera Mikko oblitus est, sed copiosa cerevisia et spiritus potus musico ad guttur rigandum afferebantur. (p. 366)

Kivi, Aleksis: Olviretki Schleusingenissä: Näytelmällinen osotelma 4:ssä osassa, somistanut Pekka Vuori. Helsingissä: Otava, 1996. (Iter cerevisarium Schleusingense)

”Cantio Potoria”
Salve, fuscus liquor hordei,
Salve, aureum os deorum!
Te semper colere volo,
Pulveri humiliter incurvus.
Tibi dono
Cor meum,
Tibi fero
Hostias gratiarum,
Repens in templo tuo.
O cerevisia aeterna!
Vigilans, iacens,
Virtutem tuam spumantem memini.
Salve, fuscus liquor hordei,
salve, vis fervens, spumans!
Omnia abeant in os lupi,
dummodo adsit sola cervisia.
Quid curo,
etiamsi feriat
sagitta caeli
orbem per medium
et globum terrarum urat,
dum ego et cervisia adsimus?
Salve, fuscus liquor hordei,
salve, vis fervens, spumans! (p. 66)

Cantharum
cerevisiae, puella,
ad somnum fugandum. (p. 20)

Sumamus cantharos nostros, fratres, et cantemus, donec
terra et caelum vacillent. (p.25)

Unum cantharum cerevisiae
custos tempore vigiliae exhauriat; si duo exhauserit,
ignoscatur; tertium
reprehensionem a sergente mereatur;
quod si quartum everterit,
res ad capitaneum referatur.
(p. 32)

Cantharus plenus
virum a festinatione sua
certe excitat. (p. 36)

Cerevisia, optima amica
cordis viri! (p. 53)

Paululum accipiant necesse est,
nam abrupta intermissio periculosa est, sic medicus
noster dixit. (p. 57)

Nunc bibite quasi medicinam, sed moderate. (p. 58)

Aer recens
et cerevisia recens
optimus medicus est. (p. 65)

Vivat gaudium et vivat
cerevisia spumans! (p. 66)

Bibite ergo, sed decenter. (p. 66)

Sedete illic et ornate potate,
estote laeti et maerorem
in profunda maris deicite. (p. 66)

Si amicum amittis, bibe cerevisiam; si puella te fallit,
bibe cerevisiam… (p. 66)

Cerevisia virum
nonnumquam in anserem mutat; sed multis, quod
animadverti, oculum animae
non obscurat, immo contra,
illum clariorem reddit. (p. 76)

Unus adhuc circulus, una circuitio per quamque regionem. (p. 77)

Ha! Cerevisia, cerevisia!
Quid esset Germanus sine cerevisia?
Quid esset tota Germania sine cerevisia? (p. 92)

Bibite cerevisiam, bibite cerevisiam, cantate et
estote laeti iuvenes. (p. 116)

Illic calidum est; et nunc
cerevisia gutturi meo sicut uxor
viro ad alterius necessitatem
creata est. (p. 142)

Et super haec volo cantharum
cerevisiae exhaurire.
Inclina illuc in poculum,
mater parietum. (p. 150)

Das ist Bier! (p. 170)

Kivi, Aleksis: Kootut teokset II osa: Näytelmiä: Kullervo… 4. p. , Helsinki: Suomalaisen Kirjallisuuden Seura, 1947.

Cerevisia mentem levet.
(p. 83)

Sed ecce cerevisia.
Omnes sedeamus
et faciat cerevisia
quod optimum potest.
(p. 84)

Abi hinc, amice,
miser Keikkaveikko,
percuti genas tuas
et ringere ut daemon.
(p. 88)

Trahe vultum, donec stridat.
Ita vero, puer laetus.
Cerevisia, video,
efficit quod promittit.
(p. 89)

Juhani P. dicta cerevisiae mense Ianuario anno 2026 delegit. ChatGPT dicta e libris Seitsemän veljestä, Olviretki Schleusingenissä et Kullervo vertit.

Vide etiam:

Regulae cervisiae nataliciae Septem Fratrum

Proverbia de cervisia variis linguis:

Aleksis Kiven õlleteemalised tsitaadid 🇪🇪

Aleksis Kiven olutaiheisia sitaatteja 🇫🇮

Aleksis Kivi ar alu saistīti citāti 🇱🇻

Aleksis Kivi sörrel kapcsolatos idéze 🇭🇺

Aleksis Kivio su alumi susijusios citatos 🇱🇹

Aleksis Kivis ölrelaterade citat 🇸🇪

Aleksis Kivis ølrelaterede citater 🇩🇰

Aleksis Kivis ølrelaterte sitater 🇳🇴

Bier-rilataj citaĵoj de Aleksis Kivi (esperanto)